វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចេតសិក
ន. [ចេ-តៈ-សិក]
សភាវៈដែលប្រកបផ្សំនឹងចិត្ត កើតរលត់ព្រមជាមួយនឹងចិត្ត (ពាក្យនេះមានក្នុងព្រះអភិធម្ម នៅមានសេចក្ដីជ្រាលជ្រៅទៅទៀត)។
សភាវៈដែលប្រកបផ្សំនឹងចិត្ត កើតរលត់ព្រមជាមួយនឹងចិត្ត (ពាក្យនេះមានក្នុងព្រះអភិធម្ម នៅមានសេចក្ដីជ្រាលជ្រៅទៅទៀត)។
សភាវៈដែលប្រកបផ្សំនឹងចិត្ត កើតរលត់ព្រមជាមួយនឹងចិត្ត (ពាក្យនេះមានក្នុងព្រះអភិធម្ម នៅមានសេចក្ដីជ្រាលជ្រៅទៅទៀត)។
“”