វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចែងវ៉ែង
គុ.កិ., គុ. [ចែង-វ៉ែង]
ខ្វែងហួស, ជ្រួសខ្វាត់ខ្វែង; ដែលខ្វាត់ខ្វែង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ខ្វែងហួស, ជ្រួសខ្វាត់ខ្វែង; ដែលខ្វាត់ខ្វែង :
ឧទាហរណ៍
“ដើរចែងវ៉ែង; ផ្លូវចែងវ៉ែង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ខ្វែងហួស, ជ្រួសខ្វាត់ខ្វែង; ដែលខ្វាត់ខ្វែង :
ខ្វែងហួស, ជ្រួសខ្វាត់ខ្វែង; ដែលខ្វាត់ខ្វែង :
“ដើរចែងវ៉ែង; ផ្លូវចែងវ៉ែង។”