វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចោល
កិ. [ចោល]
បោះបង់, លែងបង់ :
បោះបង់, លែងបង់ :
បោះបង់, លែងបង់ :
“ចោលផ្ទះ, ចោលការ។”
ពួយ, បោះ, គ្រវែងវត្ថុមូល ឬវត្ថុខ្លី :
“យកដុំដីចោល, យកកំណាត់ឈើចោល, ចោលផ្លែស្វាយ។”
(សំនួន.) ក្រឡេកដៀងមើលមិនឱ្យចំ :
“ចៅចិត្រចោលកន្ទុយភ្នែកទៅនាងមួយភ្លែត។”