វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំណៀស
ន. [ចំ-ណៀស]
ការចៀស; ដំណើរឬផ្លូវដែលអាចដើរចៀសបាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការចៀស; ដំណើរឬផ្លូវដែលអាចដើរចៀសបាន :
ឧទាហរណ៍
“ផ្លូវនេះចង្អៀតណាស់ គ្មានចំណៀសត្រង់ណារួចសោះ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ការចៀស; ដំណើរឬផ្លូវដែលអាចដើរចៀសបាន :
ការចៀស; ដំណើរឬផ្លូវដែលអាចដើរចៀសបាន :
“ផ្លូវនេះចង្អៀតណាស់ គ្មានចំណៀសត្រង់ណារួចសោះ។”