វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំណែង
[ចំ-ណែង]
ភាវៈ ឬភាពឆ្នែង, ការឃ្វាងចាកលាភ, ដំណើរស៊យ, ភាពមិនសមប្រកប :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ភាវៈ ឬភាពឆ្នែង, ការឃ្វាងចាកលាភ, ដំណើរស៊យ, ភាពមិនសមប្រកប :
ឧទាហរណ៍
“មានចំណែង, ប៉ះលើចំណែង។”
២
ឈ្មោះមន្តឬអំពើកិច្ចកលដ៏លាមកដែលធ្វើអ្នកដទៃឱ្យឆ្នែង :
ឧទាហរណ៍
“ត្រូវចំណែងរបស់គេ, ដាក់ចំណែង។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ឆ្នែង, បង់ចំណែង ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់