វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំទាញ
កិ., ន. [ចំ-ទាញ]
កន្ធាំងជើងជ្រែងដៃទាំងពីរ; អាការៈឬលំនាំកន្ធាំងជើង ជ្រែងដៃទាំងពីរ; ច្រើននិយាយថា បង់ចំទាញ។
កន្ធាំងជើងជ្រែងដៃទាំងពីរ; អាការៈឬលំនាំកន្ធាំងជើង ជ្រែងដៃទាំងពីរ; ច្រើននិយាយថា បង់ចំទាញ។
កន្ធាំងជើងជ្រែងដៃទាំងពីរ; អាការៈឬលំនាំកន្ធាំងជើង ជ្រែងដៃទាំងពីរ; ច្រើននិយាយថា បង់ចំទាញ។
“”
(ម.ព. បង់ជំទាញ, ជំទាញ ផង)។