វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំទើត
កិ., គុ.កិ. [ចំ-ទើត]
ដើរ ឬឈរដោយចុងជើង លើកកែងឱ្យខ្ពស់ផុតឡើងពីផ្ទៃដែលជាន់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដើរ ឬឈរដោយចុងជើង លើកកែងឱ្យខ្ពស់ផុតឡើងពីផ្ទៃដែលជាន់ :
ឧទាហរណ៍
“ឈរចំទើតជើង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដើរ ឬឈរដោយចុងជើង លើកកែងឱ្យខ្ពស់ផុតឡើងពីផ្ទៃដែលជាន់ :
ដើរ ឬឈរដោយចុងជើង លើកកែងឱ្យខ្ពស់ផុតឡើងពីផ្ទៃដែលជាន់ :
“ឈរចំទើតជើង។”