វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំបាប់
កិ. [ចំ-បាប់]
ប្រចាប់គ្នាបោក ឬផ្ដួលដោយស្នៀត ឬកម្លាំង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រចាប់គ្នាបោក ឬផ្ដួលដោយស្នៀត ឬកម្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“ចំបាប់គ្នា។”
២
អាការៈដែលមនុស្សពីរនាក់ឬច្រើននាក់ចាប់គ្នាបោកផ្ដួល :
ឧទាហរណ៍
“លេងចំបាប់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់