វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំបើង
ន. [ចំ-បើង]
ដើមស្រូវស្ងួតព្រមទាំងស្លឹក ដែលគេបែនបោក ឬបញ្ជាន់យកគ្រាប់រួចហើយ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដើមស្រូវស្ងួតព្រមទាំងស្លឹក ដែលគេបែនបោក ឬបញ្ជាន់យកគ្រាប់រួចហើយ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដើមស្រូវស្ងួតព្រមទាំងស្លឹក ដែលគេបែនបោក ឬបញ្ជាន់យកគ្រាប់រួចហើយ។
ដើមស្រូវស្ងួតព្រមទាំងស្លឹក ដែលគេបែនបោក ឬបញ្ជាន់យកគ្រាប់រួចហើយ។
“”