វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំបែង
គុ., ន. [ចំ-បែង]
ដែលមានចិត្តអណ្ដែតទៅកាន់អារម្មណ៍ផ្សេងៗ ដោយសេចក្ដីព្រួយ; ច្រើននិយាយថា ចំបែងចិត្ត។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានចិត្តអណ្ដែតទៅកាន់អារម្មណ៍ផ្សេងៗ ដោយសេចក្ដីព្រួយ; ច្រើននិយាយថា ចំបែងចិត្ត។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់