វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច័ន
ន. [ច័ន]
ឈ្មោះឈើមានផ្លែ កាលនៅខ្ចីមានរសចត់ លុះដល់ទុំមានក្លិនក្រអូបប្រហើរឈ្ងប់ មានរសផ្អែមប្រើជាបង្អែម។ មាន ២ប្រភេទគឺ មានផ្លែមូល, មានផ្លែសំប៉ែតទ្រមៀចៗ នេះច្រើនហៅ មាក់ប៉ែន ពុំសូវដែលមានគ្រាប់ទេ។
ឈ្មោះឈើមានផ្លែ កាលនៅខ្ចីមានរសចត់ លុះដល់ទុំមានក្លិនក្រអូបប្រហើរឈ្ងប់ មានរសផ្អែមប្រើជាបង្អែម។ មាន ២ប្រភេទគឺ មានផ្លែមូល, មានផ្លែសំប៉ែតទ្រមៀចៗ នេះច្រើនហៅ មាក់ប៉ែន ពុំសូវដែលមានគ្រាប់ទេ។
ឈ្មោះឈើមានផ្លែ កាលនៅខ្ចីមានរសចត់ លុះដល់ទុំមានក្លិនក្រអូបប្រហើរឈ្ងប់ មានរសផ្អែមប្រើជាបង្អែម។ មាន ២ប្រភេទគឺ មានផ្លែមូល, មានផ្លែសំប៉ែតទ្រមៀចៗ នេះច្រើនហៅ មាក់ប៉ែន ពុំសូវដែលមានគ្រាប់ទេ។
“”