វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្នៃ
កិ. [ច្នៃ]
(ព.ប្រ.) លៃលកឱ្យបានស្រួល, ឱ្យបានល្អឡើង, កែសម្រួល :
(ព.ប្រ.) លៃលកឱ្យបានស្រួល, ឱ្យបានល្អឡើង, កែសម្រួល :
(ព.ប្រ.) លៃលកឱ្យបានស្រួល, ឱ្យបានល្អឡើង, កែសម្រួល :
“ច្នៃពាក្យ, ច្នៃសេចក្ដី, ច្នៃដំណើររឿង។”
ក្រឡឹង, ធ្វើឱ្យមានពន្លឺដោយគ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់ប្រកបការនោះ :
“ច្នៃត្បូង។”
ដែលគេច្នៃរួចហើយ :
“ត្បូងច្នៃ។”
(ម.ព. ចរណៃ ផង)។