វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្បោស
ន. [ច្បោស]
កងធ្វើដោយបន្ទោះផ្ដៅជាដើមសម្រាប់ស៊កប្រហករឹតអ្វីៗដែលគ្រេចឬដែលអប ដែលតស្ទបមុខឱ្យមាំ។
កងធ្វើដោយបន្ទោះផ្ដៅជាដើមសម្រាប់ស៊កប្រហករឹតអ្វីៗដែលគ្រេចឬដែលអប ដែលតស្ទបមុខឱ្យមាំ។
កងធ្វើដោយបន្ទោះផ្ដៅជាដើមសម្រាប់ស៊កប្រហករឹតអ្វីៗដែលគ្រេចឬដែលអប ដែលតស្ទបមុខឱ្យមាំ។
“”
អបអមអ្វីៗឱ្យជាប់ឱ្យមាំដោយច្បោស។
“”