វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រត់
កិ. [ច្រត់]
សង្កត់ដោយដៃ ឬដោយឈើច្រត់ :
សង្កត់ដោយដៃ ឬដោយឈើច្រត់ :
សង្កត់ដោយដៃ ឬដោយឈើច្រត់ :
“ច្រត់ដៃ, អង្គុយច្រត់ដៃ។”
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើមានចម្ពាមដែក ឬស្ពាន់សម្រាប់ច្រត់ដើរ ជាគ្រឿងបរិក្ខាររបស់អ្នកបួស (ប្រើតាមការគួរ) :
“ដើរកាន់ច្រត់។”
កាត់ផ្ដាច់ដោយចបជីក :
“ច្រត់ទំពាំង។”
(ម.ព. ឈើច្រត់ ផង)។