វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រមុះរឹង
គុ. [ច្រ-ម៉ុះ-រឹង]
(សំនួន.) ដែលមានចរិតមានះរឹងរូស ចចេស របឹងមិនព្រមតាម (ច្រើនប្រើចំពោះសត្វពាហនៈ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(សំនួន.) ដែលមានចរិតមានះរឹងរូស ចចេស របឹងមិនព្រមតាម (ច្រើនប្រើចំពោះសត្វពាហនៈ) :
ឧទាហរណ៍
“ក្របីច្រមុះរឹង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់