វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រមុះអន្ទង់
ន. [ច្រ-ម៉ុះ-អន់-ទង់]
(ព.ប្រ.) ច្រមុះមនុស្សដែលមានចុងស្រួចឆ្លឺម សណ្ឋានស្រដៀងនឹងច្រមុះអន្ទង់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
(ព.ប្រ.) ច្រមុះមនុស្សដែលមានចុងស្រួចឆ្លឺម សណ្ឋានស្រដៀងនឹងច្រមុះអន្ទង់។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ប៉ិនឬហៃខាងការចចាក់ចចុចឈ្លេចឈ្លីរកហេតុ រកដំណើរដែលកំបាំងឱ្យឃើញតាមពិត :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សច្រមុះអន្ទង់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់