វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រវាក់
ន. [ច្រ-វ៉ាក់]
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានច្រួលមានកងចុងដើម សម្រាប់ដាក់មនុស្សទោស ឬសត្វចតុប្បាទ ឬក៏ប្រើចងក្រៀកអ្វីៗ ឱ្យមាំមួន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានច្រួលមានកងចុងដើម សម្រាប់ដាក់មនុស្សទោស ឬសត្វចតុប្បាទ ឬក៏ប្រើចងក្រៀកអ្វីៗ ឱ្យមាំមួន។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់