វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រវោះ
គុ. [ច្រ-វ៉ោះ]
ដែលមានរង្វះធំច្រហឥតរបាំង, ដែលច្រហធ្លុង តែតូច (ពាក្យសាមញ្ញ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានរង្វះធំច្រហឥតរបាំង, ដែលច្រហធ្លុង តែតូច (ពាក្យសាមញ្ញ)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលមានរង្វះធំច្រហឥតរបាំង, ដែលច្រហធ្លុង តែតូច (ពាក្យសាមញ្ញ)។
ដែលមានរង្វះធំច្រហឥតរបាំង, ដែលច្រហធ្លុង តែតូច (ពាក្យសាមញ្ញ)។
“”