វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រាក
កិ. [ច្រាក]
រៃ, ជួយចេញគ្នា, អង្គាសគ្នាឱ្យចេញមានកំណត់ :
រៃ, ជួយចេញគ្នា, អង្គាសគ្នាឱ្យចេញមានកំណត់ :
រៃ, ជួយចេញគ្នា, អង្គាសគ្នាឱ្យចេញមានកំណត់ :
“ច្រាកប្រាក់, ច្រាកលុយ, ច្រាកស្រូវ, ច្រាកអង្ករ។”
ចោត (ដំបូល) :
“ដំបូលផ្ទះនេះ ច្រាកណាស់។”