វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រាង
គុ. [ច្រាង]
ដែលបះចុងក្រញាងឡើង (និយាយបានតែអ្វីៗដែលច្រើន) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលបះចុងក្រញាងឡើង (និយាយបានតែអ្វីៗដែលច្រើន) :
ឧទាហរណ៍
“រោមច្រាង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលបះចុងក្រញាងឡើង (និយាយបានតែអ្វីៗដែលច្រើន) :
ដែលបះចុងក្រញាងឡើង (និយាយបានតែអ្វីៗដែលច្រើន) :
“រោមច្រាង។”