ច្រឹង

ដែលរឹងដោយប្រឹង (ម.ប្រ.)។

រត់ជើងរទេញ, រត់ជើងញាប់សេញ តែក្បាលនិងដងខ្លួនមិនឃ្លេងឃ្លោង :

ស្ទូងគោក (ពាក្យប្រើដោយសណ្ដាប់ស្រុកខ្លះ)។