វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រៀច
ឧ. [ច្រៀច]
សូរឮដោយវត្ថុទទឹកទន់ ដែលជាន់ឬសង្កត់ទៅពៀច។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សូរឮដោយវត្ថុទទឹកទន់ ដែលជាន់ឬសង្កត់ទៅពៀច។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ សូរឮដោយវត្ថុទទឹកទន់ ដែលជាន់ឬសង្កត់ទៅពៀច។
សូរឮដោយវត្ថុទទឹកទន់ ដែលជាន់ឬសង្កត់ទៅពៀច។
“”