វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រៀប
គុ.កិ. [ច្រៀប]
ដែលស្ងាត់ឈឹងឥតមានឮសូរសព្ទអ្វី, សូន្យឈឹង, ស្ងាត់ច្រៀប។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលស្ងាត់ឈឹងឥតមានឮសូរសព្ទអ្វី, សូន្យឈឹង, ស្ងាត់ច្រៀប។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលស្ងាត់ឈឹងឥតមានឮសូរសព្ទអ្វី, សូន្យឈឹង, ស្ងាត់ច្រៀប។
ដែលស្ងាត់ឈឹងឥតមានឮសូរសព្ទអ្វី, សូន្យឈឹង, ស្ងាត់ច្រៀប។
“”