វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆុត
គុ.កិ., គុ. [ឆុត]
ដែលត្រូវ, ពិត, ប្រាកដ, ដែលប្រកប, ពូកែ, ស័ក្ដិសិទ្ធិ :
ដែលត្រូវ, ពិត, ប្រាកដ, ដែលប្រកប, ពូកែ, ស័ក្ដិសិទ្ធិ :
ដែលត្រូវ, ពិត, ប្រាកដ, ដែលប្រកប, ពូកែ, ស័ក្ដិសិទ្ធិ :
“គ្រូនេះទាយឆុតណាស់; ថ្នាំនេះឆុតណាស់។”
(ភូមិ.) បឹងទឹកប្រៃមិនដែលរីង ស្ថិតក្នុងតំបន់ស្ទើរហួតហែង ហើយត្រើយរបស់វាប្រែប្រួលទៅតាមរបបទឹកភ្លៀង :
“ឆុតដ្យេរីដស្ថិតនៅប្រទេសទុយនីស៊ី។”