វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆែក
ធ្វើឱ្យមានឆែក, ច្រៀកបំបែក :
ធ្វើឱ្យមានឆែក, ច្រៀកបំបែក :
ធ្វើឱ្យមានឆែក, ច្រៀកបំបែក :
“ក្ដារមួយសន្លឹកនេះ ត្រូវទុកទោលទាំងពីរខាងឱ្យរាបស្មើចុះ កុំបាច់ឆែក, មួយសន្លឹកនុ៎ះត្រូវអារឆែកតាមគំនូសដែលខ្ញុំគូសឱ្យ។”
ដែលមានរបត់ញោចចេញលូកចូលគន្លាក់គន្លើន :
“ស្លឹកឆែក។”
សួររក, ពិនិត្យមើល, ត្រួតត្រាមើលឱ្យដឹង ជាពាក្យប្រើកាត់ពី ឆែកឆេរ :
“ប៉ូលិសឆែកកាត, គយឆែកទំនិញ។”