វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆែប
របេះមុខ, របេះហាម។
របេះមុខ, របេះហាម។
របេះមុខ, របេះហាម។
“”
ដែលរបេះមុខ, របេះហាម :
“ចានឆែប, កាំបិតឆែប, ចបឆែប។”
ផ្គាប់ផ្គុននាយអាយឱ្យតែខាងបានស្រួល។
“”
ឆែបគ្រហួង។
“”
បបូរមាត់ដែលដាច់ឬដែលខ្វះពីកំណើតមានសណ្ឋានជារង្វះច្រហ។
“”
(ម.ព. ឆែបមាត់)។
“”
(ម.ព. ឆួង ផង)។