វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្កឹង
គុ.កិ., គុ. [ឆ្កឹង]
ដែលឈរត្រង់ឯកឯង ឥតកម្រើកឥតងាកបែរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឈរត្រង់ឯកឯង ឥតកម្រើកឥតងាកបែរ :
ឧទាហរណ៍
“ឈរឆ្កឹង, បង្គោលឆ្កឹង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលឈរត្រង់ឯកឯង ឥតកម្រើកឥតងាកបែរ :
ដែលឈរត្រង់ឯកឯង ឥតកម្រើកឥតងាកបែរ :
“ឈរឆ្កឹង, បង្គោលឆ្កឹង។”