វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្កួត!
ឧ. [ឆ្កួត]
ពាក្យពោលបង្អាប់, បន្ទច់បង្អាក់, ជេរបង្អាប់ដោយប្រដូចនឹងមនុស្សឆ្កួត :
ពាក្យពោលបង្អាប់, បន្ទច់បង្អាក់, ជេរបង្អាប់ដោយប្រដូចនឹងមនុស្សឆ្កួត :
ពាក្យពោលបង្អាប់, បន្ទច់បង្អាក់, ជេរបង្អាប់ដោយប្រដូចនឹងមនុស្សឆ្កួត :
“គ្នាទើបនឹងនិយាយបានពីរបីម៉ាត់ គាត់ស្រែកគំហកឱ្យគ្នាថា ឆ្កួត!”