វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្កៀល
កិ. [ឆ្កៀល]
ខ្វេះកកាយគាស់អ្វីៗ ដោយម្រាមដៃ, ចុងកាំបិតឬដែកស្រួចជាដើម។
ខ្វេះកកាយគាស់អ្វីៗ ដោយម្រាមដៃ, ចុងកាំបិតឬដែកស្រួចជាដើម។
ខ្វេះកកាយគាស់អ្វីៗ ដោយម្រាមដៃ, ចុងកាំបិតឬដែកស្រួចជាដើម។
“”
កុហកបង្វិលដូចគេឆ្កៀលក្រសាំង ឱ្យគេឃើញពុតភ្លាមៗ។
“”