វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្ដោ
ន. [ឆ្ដោ]
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ ពួកត្រីរ៉ស់; កាលនៅតូចគេហៅថា ត្រីដៀប, ធំទៅទៀតហៅថា ត្រីឆ្ដោ, ទៅពីឆ្ដោទៅទៀតហៅថា រាហូ។
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ ពួកត្រីរ៉ស់; កាលនៅតូចគេហៅថា ត្រីដៀប, ធំទៅទៀតហៅថា ត្រីឆ្ដោ, ទៅពីឆ្ដោទៅទៀតហៅថា រាហូ។
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ ពួកត្រីរ៉ស់; កាលនៅតូចគេហៅថា ត្រីដៀប, ធំទៅទៀតហៅថា ត្រីឆ្ដោ, ទៅពីឆ្ដោទៅទៀតហៅថា រាហូ។
“”