វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្នាស
គុ. [ឆ្នាស]
(និយាយអំពីស្រីៗ) ដែលហៃរករឿងឈ្លោះប្រកែក ជេរប្រទេចមិនព្រមចាញ់នរណា; ឬអំពីសត្វញីមានមាន់ជាដើម ដែលហៃដេញចឹកមាន់ឯទៀតនៅជិតៗ :
(និយាយអំពីស្រីៗ) ដែលហៃរករឿងឈ្លោះប្រកែក ជេរប្រទេចមិនព្រមចាញ់នរណា; ឬអំពីសត្វញីមានមាន់ជាដើម ដែលហៃដេញចឹកមាន់ឯទៀតនៅជិតៗ :
(និយាយអំពីស្រីៗ) ដែលហៃរករឿងឈ្លោះប្រកែក ជេរប្រទេចមិនព្រមចាញ់នរណា; ឬអំពីសត្វញីមានមាន់ជាដើម ដែលហៃដេញចឹកមាន់ឯទៀតនៅជិតៗ :
“ស្រីឆ្នាស, មេមាន់ហ្នឹងឆ្នាសណាស់។”