វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្នឹម
ន. [ឆ្នឹម]
គំនរកណ្ដាប់ស្រូវទុំដែលគេរៀបជារបៀបខ្ពស់ត្រឹមត្រង់ ផ្អាប់ទុកឱ្យងាយបោកងាយបែន គឺឱ្យគ្រាប់ស្រូវជ្រុះអស់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
គំនរកណ្ដាប់ស្រូវទុំដែលគេរៀបជារបៀបខ្ពស់ត្រឹមត្រង់ ផ្អាប់ទុកឱ្យងាយបោកងាយបែន គឺឱ្យគ្រាប់ស្រូវជ្រុះអស់ :
ឧទាហរណ៍
“កណ្ដាប់ ២ ឆ្នឹម, ឆ្នឹមកណ្ដាប់រលំរេលដោយត្រូវខ្យល់ព្យុះធំបោកបក់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់