វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្នុកក្បិន
[ឆ្នុក-ក្បិន]
អវយវៈមនុស្ស ត្រង់កន្លែងដែលចុកក្បិន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
អវយវៈមនុស្ស ត្រង់កន្លែងដែលចុកក្បិន។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ចុងកន្ទុយក្បិនដែលគេមូរ ហើយយកទៅចុកត្រង់ឆ្នុកក្បិន។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់