វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្លៀត
កិ. [ឆ្លៀត]
រំលែកពេលធ្វើកិច្ចការអ្វីៗ, លួចល្បក់ធ្វើ។
រំលែកពេលធ្វើកិច្ចការអ្វីៗ, លួចល្បក់ធ្វើ។
រំលែកពេលធ្វើកិច្ចការអ្វីៗ, លួចល្បក់ធ្វើ។
“”
(ម.ព. ឆក់ឱកាស) :
“ឆ្លៀតឱកាសដំឡើងថ្លៃទំនិញ។”
(ព.ទ.បុ.) ឆ្លៀតពេល, ឆក់ឱកាស ដើម្បីប្រព្រឹត្តនូវអំពើខុសឆ្គងណាមួយ :
“ត្រីងៀតឆ្លៀតពង ត្រីក្នុងស៊ងឆ្លៀតបណ្ដើរកូន។”