វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្អន់
កិ., គុ. [ឆ្អន់]
ទ្រាន់; ច្រើនប្រើជាបរិវារសព្ទរបស់ពាក្យ ជិន និង ឆ្អែត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ទ្រាន់; ច្រើនប្រើជាបរិវារសព្ទរបស់ពាក្យ ជិន និង ឆ្អែត :
ឧទាហរណ៍
“ជិនឆ្អន់, ឆ្អែតឆ្អន់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ទ្រាន់; ច្រើនប្រើជាបរិវារសព្ទរបស់ពាក្យ ជិន និង ឆ្អែត :
ទ្រាន់; ច្រើនប្រើជាបរិវារសព្ទរបស់ពាក្យ ជិន និង ឆ្អែត :
“ជិនឆ្អន់, ឆ្អែតឆ្អន់។”