វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្អឹងខ្នង
[ឆ្អឹង-ខ្នង]
កងឆ្អឹងជាប់បន្តគ្នាសណ្ដូកនៅកណ្ដាលខ្នងសម្រាប់ទ្រទ្រង់រាងកាយ :
កងឆ្អឹងជាប់បន្តគ្នាសណ្ដូកនៅកណ្ដាលខ្នងសម្រាប់ទ្រទ្រង់រាងកាយ :
កងឆ្អឹងជាប់បន្តគ្នាសណ្ដូកនៅកណ្ដាលខ្នងសម្រាប់ទ្រទ្រង់រាងកាយ :
“ការរក្សាដងខ្លួនឱ្យត្រង់នាំឱ្យឆ្អឹងខ្នងរឹងមាំល្អ។”
(សំនួន.) អ្វីៗដែលសំខាន់បំផុត ដែលជាជន្ទល់ ដែលជាបង្គោលឬជាបង្អែកដ៏រឹងមាំសម្រាប់អ្នកណាម្នាក់ គ្រួសារ។ល។ :
“ស្ត្រីគឺជាឆ្អឹងខ្នងក្នុងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចសង្គម។”