វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្អើរ
កិ. [ឆ្អើ]
ចម្អិនឬកម្ដៅដោយដាក់លើរាន ដុតភ្លើងពីក្រោម ដើម្បីនឹងទុកឱ្យបានយូរឬគ្រាន់តែឱ្យស្រស់ស្ងួតទឹក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ចម្អិនឬកម្ដៅដោយដាក់លើរាន ដុតភ្លើងពីក្រោម ដើម្បីនឹងទុកឱ្យបានយូរឬគ្រាន់តែឱ្យស្រស់ស្ងួតទឹក :
ឧទាហរណ៍
“ឆ្អើរត្រី, ឆ្អើរសាច់។”
២
ដែលឆ្អើរស្រេចហើយ, ដែលឆ្អិន, ដែលក្រៀមដោយឆ្អើរ :
ឧទាហរណ៍
“ត្រីឆ្អើរ, សាច់ឆ្អើរ។”
៣
ដេកលើដំណេកដែលមានភ្លើងកម្ដៅពីក្រោម។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់