វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្អេះ
កិ. [ឆ្អេះ]
ឱ្យក្លិនក្រពុលខ្មោះ ស្ទើរឆ្អាបស្ទើរស្អុយ, ស្អុយក្លិនទឹកនោម :
ឱ្យក្លិនក្រពុលខ្មោះ ស្ទើរឆ្អាបស្ទើរស្អុយ, ស្អុយក្លិនទឹកនោម :
ឱ្យក្លិនក្រពុលខ្មោះ ស្ទើរឆ្អាបស្ទើរស្អុយ, ស្អុយក្លិនទឹកនោម :
“ឆ្អេះទឹកមូត្រណាស់។”
ដែលមានក្លិនក្រពុលខ្មោះ ស្ទើរឆ្អាបស្ទើរស្អុយ :
“ក្លិនឆ្អេះ។”