វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជជីក
កិ., គុ.កិ. [ជ-ជីក]
ទទូចសួរ, សួរឈ្លេចឈ្លី, សួររកបាតរកជម្រៅឱ្យឃើញឫសឃើញគល់ :
ទទូចសួរ, សួរឈ្លេចឈ្លី, សួររកបាតរកជម្រៅឱ្យឃើញឫសឃើញគល់ :
ទទូចសួរ, សួរឈ្លេចឈ្លី, សួររកបាតរកជម្រៅឱ្យឃើញឫសឃើញគល់ :
“ចុះជជីកធ្វើអ្វី? កុំសួរជជីកខ្លាំងពេក។”