វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជជុះ
កិ. [ជ-ជុះ]
រលាស់ឱ្យជ្រុះ, រំសោះរលាក់ទង្គិចជម្រុះ :
រលាស់ឱ្យជ្រុះ, រំសោះរលាក់ទង្គិចជម្រុះ :
រលាស់ឱ្យជ្រុះ, រំសោះរលាក់ទង្គិចជម្រុះ :
“ជជុះចំបើង, ជជុះសំពត់។”
ដែលប្រើរួចហើយ :
“ខោអាវជជុះ។”
ដែលមិនស្របច្បាប់ :
“កុងត្រូលជជុះ។”