វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជនពិការ
ន. [ជន់-ពិ-កា]
ជនដែលខ្វះខាតឬបាត់បង់សម្បទាណាមួយ បណ្ដាលឱ្យមានការរំខានដល់ជីវភាពរស់នៅឬសកម្មភាពនានាប្រចាំថ្ងៃ។ ជួនកាលមានគេប្រើពាក្យ ជនមានពិការភាព ផងដែរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ជនដែលខ្វះខាតឬបាត់បង់សម្បទាណាមួយ បណ្ដាលឱ្យមានការរំខានដល់ជីវភាពរស់នៅឬសកម្មភាពនានាប្រចាំថ្ងៃ។ ជួនកាលមានគេប្រើពាក្យ ជនមានពិការភាព ផងដែរ :
ឧទាហរណ៍
“ជនពិការរាងកាយ, ជនពិការភ្នែក។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់