វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជនូបត្ថម្ភកៈ
ន. [ជៈ-នូ-ប៉ាត់-ថ័ម-ភៈ-កៈ]
អ្នកទំនុកបម្រុងដល់ប្រជាជន តាមទំនងដ៏សមគួរ ដោយមិនរើសមុខ មិនលម្អៀង។
អ្នកទំនុកបម្រុងដល់ប្រជាជន តាមទំនងដ៏សមគួរ ដោយមិនរើសមុខ មិនលម្អៀង។
អ្នកទំនុកបម្រុងដល់ប្រជាជន តាមទំនងដ៏សមគួរ ដោយមិនរើសមុខ មិនលម្អៀង។
“”
(ប្រើជា ជនុបត្ថម្ភ, ជនោបត្ថម្ភក ក៏បាន)។