វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជន្លង់
ន. [ជន់-លង់]
ឈើឬឫស្សី ដែលគេជីកដាំបញ្ឈរដូចជាសសរសម្រាប់ឱ្យម្លូឬម្រេចវារតោងឡើង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈើឬឫស្សី ដែលគេជីកដាំបញ្ឈរដូចជាសសរសម្រាប់ឱ្យម្លូឬម្រេចវារតោងឡើង :
ឧទាហរណ៍
“ជន្លង់ម្លូ, ជន្លង់ម្រេច។”
២
ឈ្មោះវល្លិឡើងទ្រើងមួយពួក, ច្រើនដាំជាប្រយោជន៍ប្រើធ្វើថ្នាំត្រជាក់, ធ្វើជាបន្លែឬស្រុសធ្វើជាអន្លក់ក៏បានខ្លះ :
ឧទាហរណ៍
“វល្លិជន្លង់, ស្លឹកជន្លង់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់