វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជម្ពូ
ព្រីង។
ព្រីង។
ព្រីង។
“”
ឈ្មោះស្ទឹងមួយ កើតមានព្រោះផ្លែព្រីងប្រចាំទ្វីបរលួយជាទឹកហូរច្រោះ។
“”
ឈ្មោះឈើពួកមួយ ផ្លែប្រើជាអាហារ, មានច្រើនយ៉ាងគឺ ជម្ពូ ស, ជម្ពូ សប្រឿងៗ, ជម្ពូខៀវ, ជម្ពូល័ខ (សុទ្ធតែមានផ្កា ស) ; ជម្ពូក្រហម (មានផ្កាក្រហមស្រស់)។
“”
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទផ្សេងទៀត គ្រាប់ក្នុងមានក្លិនឆ្អាបហាង សម្រាប់បុកជ្រលក់សំពត់ដិតជាព័ណ៌ក្រហមស្រស់, ស្លឹកប្រើជាថ្នាំស្រលាបរំងាប់កម្ដៅគ្រុនក្ដៅក្រហាយ។
“”
ក្រហមស្រស់ដូចសម្បុរផ្កាជម្ពូក្រហម :
“សំពត់សម្បុរជម្ពូ, ព័ណ៌ជម្ពូ។”
(ម.ព. ជម្ពូទ្វីប ផង)។