វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជម្រេញ
កិ. [ជំ-រេញ]
ធ្វើឱ្យជ្រេញ; ផ្អាប់ទុកឱ្យជ្រេញ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យជ្រេញ; ផ្អាប់ទុកឱ្យជ្រេញ :
ឧទាហរណ៍
“ជម្រេញជ្រក់ទំពាំង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ធ្វើឱ្យជ្រេញ; ផ្អាប់ទុកឱ្យជ្រេញ :
ធ្វើឱ្យជ្រេញ; ផ្អាប់ទុកឱ្យជ្រេញ :
“ជម្រេញជ្រក់ទំពាំង។”