វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជម្រះ
កិ. [ជំ-រះ]
ធ្វើឱ្យជ្រះ, ឱ្យស្អាត, ធ្វើឱ្យដាច់ស្រេច :
ធ្វើឱ្យជ្រះ, ឱ្យស្អាត, ធ្វើឱ្យដាច់ស្រេច :
ធ្វើឱ្យជ្រះ, ឱ្យស្អាត, ធ្វើឱ្យដាច់ស្រេច :
“ចៅក្រមជម្រះក្ដី។”
ធ្វើឱ្យជ្រះស្រឡះទៅលើរឿងក្ដីណាមួយ :
“សាលាដំបូងជម្រះក្ដីលើជនជាប់ចោទ។”
ធ្វើឱ្យជ្រះស្រឡះថាមានឬពុំមានទោស :
“តុលាការបើកសវនាការជម្រះទោសជនជាប់ចោទ។”