វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជរា
គុ. [ជៈ-រា] ឬ [ជ-រា]
ដែលគ្រាំគ្រា, ដែលទ្រុឌទ្រោម, ទ្រម, ចាស់។
ដែលគ្រាំគ្រា, ដែលទ្រុឌទ្រោម, ទ្រម, ចាស់។
ដែលគ្រាំគ្រា, ដែលទ្រុឌទ្រោម, ទ្រម, ចាស់។
“”
សេចក្ដីគ្រាំគ្រា, ទ្រុឌទ្រោម, ទ្រម; ចំណាស់។
“”
ដែលថយកម្លាំងព្រោះជរា។
“”
រោគក្អកចាស់, ជំងឺក្អកបណ្ដាលឱ្យឆាប់ចាស់។
“”
ទុក្ខដែលកើតព្រោះជរា។
“”
ដំណើរថយកម្លាំងព្រោះជរា។
“”
ជរាជាធម្មតា ដែលអ្នកណាមួយ ឬអ្វីមួយ ក៏គេចវាងមិនផុត។
“”
ជំងឺចាស់។
“”
ភាវៈនៃជរា, កំណើតនៃជរា។
“”
ដែលជរាគ្របសង្កត់, ដែលធ្លាក់ចូលស៊ប់ក្នុងកណ្ដាប់ដៃជរាហើយ។
“”
ជរានិងសេចក្ដីស្លាប់, ដំណើរស្លាប់ព្រោះជរា (ស្លាប់ ព្រោះចាស់)។
“”
សេចក្ដីគ្រាំគ្រានិងសេចក្ដីស្លាប់។
“”
(ម.ព. ជរាមច្ចុ)។
“”
សេចក្ដីមិនសប្បាយ, ឈឺចាប់ព្រោះជរា។
“”
រោគជរា (ជំងឺចាស់)។
“”
គ្រឿងសម្គាល់របស់ជរា, គ្រឿងចំណាំឱ្យដឹងថា ជរា ដូចយ៉ាងសក់ស្លូរ, ធ្មេញបាក់ ជាដើម។
“”
(ម.ព. អាម័យនិងអនាម័យ ផង)។