វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជាន់ពន្លិច
កិ. [ជាន់-ពន់-លិច]
ជាន់របស់អ្វីមួយឱ្យលិចបាត់ឬសង្កត់សង្កិន អ្នកណាម្នាក់មិនឱ្យរីកចម្រើនទៅមុខ បាត់បង់កិត្តិយសងើបមុខមិនរួចក្នុងសង្គម។
ជាន់របស់អ្វីមួយឱ្យលិចបាត់ឬសង្កត់សង្កិន អ្នកណាម្នាក់មិនឱ្យរីកចម្រើនទៅមុខ បាត់បង់កិត្តិយសងើបមុខមិនរួចក្នុងសង្គម។
ជាន់របស់អ្វីមួយឱ្យលិចបាត់ឬសង្កត់សង្កិន អ្នកណាម្នាក់មិនឱ្យរីកចម្រើនទៅមុខ បាត់បង់កិត្តិយសងើបមុខមិនរួចក្នុងសង្គម។
“”