វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជាយក្រុង
ន. [ជាយ-ក្រុង]
កន្លែងដែលជាផ្នែកនៃក្រុង ហើយស្ថិតក្រៅពីកណ្ដាលក្រុង។ ជាទូទៅជាយក្រុងជាកន្លែងអភិវឌ្ឍថ្មីឬកំពុងដំណើរការអភិវឌ្ឍ :
កន្លែងដែលជាផ្នែកនៃក្រុង ហើយស្ថិតក្រៅពីកណ្ដាលក្រុង។ ជាទូទៅជាយក្រុងជាកន្លែងអភិវឌ្ឍថ្មីឬកំពុងដំណើរការអភិវឌ្ឍ :
កន្លែងដែលជាផ្នែកនៃក្រុង ហើយស្ថិតក្រៅពីកណ្ដាលក្រុង។ ជាទូទៅជាយក្រុងជាកន្លែងអភិវឌ្ឍថ្មីឬកំពុងដំណើរការអភិវឌ្ឍ :
“គិតត្រឹមឆ្នាំ២០១៤ ជាយក្រុងភ្នំពេញ មានខណ្ឌដង្កោ ខណ្ឌសែនសុខ ខណ្ឌពោធិ៍សែនជ័យ...។”