វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជិតិន្ទ្រិយ
គុ., ន. [ជិ-តិន-ទ្រី]
ដែលមានឥន្ទ្រិយឈ្នះហើយ (ដែលឈ្នះឥន្ទ្រិយ),។
ដែលមានឥន្ទ្រិយឈ្នះហើយ (ដែលឈ្នះឥន្ទ្រិយ),។
ដែលមានឥន្ទ្រិយឈ្នះហើយ (ដែលឈ្នះឥន្ទ្រិយ),។
“”
អ្នកដែលសង្រួមភ្នែក, ត្រចៀក, ច្រមុះ, អណ្ដាត, កាយ, ចិត្ត មិនឱ្យទាសទៅរកអំពើអាក្រក់។
“”